شمارهٔ ۵۸

روزی که کرد گردون غم های یار قسمت

ما را رساند بر دل زان غم هزار قسمت

دادند جا غمت را پنهان درون دل ها

داغ تو را نمودند در لاله زار قسمت

از عارض و خط تو گلزار رنگ و بو را

بگرفت تا نماید در هر بها ر قسمت

روزی که حسنت از رخ برقع گشود دل را

کردند نوری از آن آیینه زار قسمت

تا زلف سرکش او آشفته بود کردند

تاری از آن میان بر شب های تار قسمت

تا کشتگان نازش ساکت شوند کردند

گردی ز کوی او را بر هر مزار قسمت

از هر کجا گذشتی خاک از دو دیده مردم

چون توتیا نمودند زان رهگذار قسمت

تا هر دلی که باشد بی بهره زان نماند

درد تو را نمودند چندین هزار قسمت

تقصیر گلستان چیست کردند روز اول

افغان به عندلیبان گل را به خار قسمت

در دام چین زلفت از بس نمانده جایی

یک لحظه می نمایند چندین شکار قسمت

از خوان دهر قصاب جز خون دل نخوردیم

تقصیر ما چه باشد این کرده یار قسمت