شمارهٔ ۶۵

اگر داغ جنون خون بر دل ما می کند مرد است

اگر این باده را ساقی به مینا می کند مرد است

به زلفش نقد دل را وام کردم از ره همت

به این جمع پریشان هرکه سودا می کند مرد است

مشو چون غنچه همچون گل به روی خلق خندان شو

گره هرکس که از کار کسی وا می کند مرد است

ندانم هر که زر دارد چرا گم می کند خود را

کسی کامروز یک دینار پیدا می کند مرد است

چرا قصاب می گیرد سر دست رقیبان را

اگر داغش دل ما را تسلی می کند مرد است