شمارهٔ ۷۸

باد رنجور آن تنی کز درد او بیمار نیست

خاک بر چشمی که با یاد رخش بیدار نیست

بی نصیب آن دل که زخم از تیر مژگانی نخورد

وای بر مرگی که خود از حسرت دیدار نیست

تا نگردم کشته در کوی تو با چند آرزو

بر نمی گردم دگر این بار چون هر بار نیست

پا ز فرمان قضا بیرون نهادن مشکل است

هیچ کس را ره برون زین حلقه پرگار نیست

نغمه سنجان حقیقت مست حیرت خفته اند

در بساط عشق گویا هیچ کس هشیار نیست

گر گریزان نیستم از سنگ طبع ناکسان

در جهان قصاب ما را شیشه ای در بار نیست