شمارهٔ ۹۱

خط چو سر زد عارض دلدار می یابد فرح

سبزه چون پیدا شود گلزار می یابد فرح

بی کدورت نیست با اغیار دیدن یار را

بیشتر دل از گل بی خار می یابد فرح

رو دهد چون اختلاطی اهل را بی فیض نیست

خال چون موزون فتد رخسار می یابد فرح

هست پنهان پرتو انوار در دل های شب

زان تجلی دیده بیدار می یابد فرح

دیده ام قصاب کی بیند ز گرد توتیا

آن قدر کز خاک پای یار می یابد فرح