شمارهٔ ۱۰۲

بیرون خیالت از دل غافل نمی رود

ور می رود به سوی تو بی دل نمی رود

هرگز مرا هوای سر کویت ای نگار

از سر برون ز دوری منزل نمی رود

بحری است عشق او که ز باد مخالفش

تا نشکند قراب به ساحل نمی رود

آید چو یار تا نکند کار عشق را

بر من هزار مرتبه مشکل نمی رود

قصاب تیر غمزه چو خوردی قرار گیر

کس زخم دار از پی قاتل نمی رود