شمارهٔ ۱۳۷

درشتی از مزاج سخت طینت کم نمی گردد

کنی چندان که نرم الماس را مرهم نمی گردد

به تن زینت پرستان را گر از هستی نمی باشد

سفالین کوزه زردار جام جم نمی گردد

ز اسباب جهان بگذر که گر عیسی است در گیتی

به بند سوزنی تا هست صاحب دم نمی گردد

به غیر از زور بازوی قناعت در همه عالم

کس دیگر حریف خواهش آدم نمی گردد

چه طرح میهمانی با جهان می افکنی غافل

سپهر بی مروت با کسی همدم نمی گردد

شبی می کرد خونم در دل و می گفت زاستغنا

نه بیند این زمین تا شبنمی خرم نمی گردد

دگر چیزی است شرط آدمیت در جهان ورنه

کسی از چشم و گوش و دست و پا آدم نمی گردد

میان عاشق و معشوق سری هست پنهانی

بدین سر آنکه از سر نگذرد محرم نمی گردد

ز گردش های چرخ واژگون قصاب دانستم

که هرگز بر مراد هیچ کس یک دم نمی گردد