شمارهٔ ۲۳۶

چگونه پیش تو آیم فسانه ای که ندارم

چطور دور تو گردم بهانه ای که ندارم

همیشه خاطر من جمع از فشار حوادث

چرا ز سیل گریزم ز خانه ای که ندارم

هنوز بیضه من بود خون که سوخته شد پر

چرا به باد دهم آشیانه ای که ندارم

رقیب محرم و محروم بنده پیش دو زلفت

چه دم ز عشق زنم قدر شانه ای که ندارم

به بزم محرم و بیگانه غیر عشق چه گویم

به جز حکایت هجران ترانه ای که ندارم

چو قصد خال تو کردم به دام دانه فتادم

کجا روم به جز آن دام دانه ای که ندارم

کجا روم من و قصاب حاجت از که بخواهم

به غیر خاک درش آستانه ای که ندارم