شمارهٔ ۲۸۶

کی جز لبش به جای دگر می برم پناه

مور خطم به تنگ شکر می برم پناه

امشب به رنگ شمع به یاد جمال دوست

می سوزم و به آه سحر می برم پناه

صد بار اگر به جور برانی ز نزد خویش

بر درگه تو بار دگر می برم پناه

ز اکسیر این جهان مس قلبم طلا نشد

بر کیمیای اهل نظر می برم پناه

شاید که کسب نور نماید ز عارضش

بر آفتاب همچو قمر می برم پناه

سر میکشم ز جور حوادث به زیر بال

چون مرغ تیر خورده به پر می برم پناه

چون موجه سرشگ برون رفتم از نظر

از بحر درگذشته به بر می برم پناه

کارم نشد ز درگه اهل مجاز راست

قصاب من به جای دگر می برم پناه