شمارهٔ ۳۰۲

ای تندخو ز چیست که یارم نمی شوی

یک لحظه راحت دل زارم نمی شوی

هرگز ز دیده مست و خرابم نمی کنی

پیمانه وار رفع خمارم نمی شوی

یا رب چه وحشی ای تو که در صیدگاه عشق

گر چرغ می شوم تو شکارم نمی شوی

درمان دردمند و دوایم نمی دهی

شمعی و زینت شب تارم نمی شوی

گویی که پیش غیر بگرد سرم مگرد

تنها که هیچ جای دچارم نمی شوی

قصاب را بگوی که آن شوخ در چمن

می گفت آن گلم که تو خارم نمی شوی