بخش ۲۹ - آداب روز آدینه

در جمله باید که در جمله این روز هفت فضیلت طلب کند

اول آن که بامداد به مجلس علم حاضر شود و از قصه گویان و حلقه آن دور باشد و به مجلس کسی حاضر شود که سخن و سیرت وی رغبت دنیا کمتر گرداند و به آخرت دعوت کند و هر سخنی که نه چنین بود آن نه مجلس علم بود و چون چنین بود در خبر است که به یک مجلس چنین حاضر آمدن فاضلتر از هزار رکعت نماز کردن

دوم آن که در این روز ساعتی است عزیز و شریف که در خبر است که هرکه در این ساعت حاجتی خواهد روا شود و خلاف است که این ساعت کدام است وقت برآمدن آفتاب است یا وقت زوال یا وقت غروب یا وقت بانگ نماز یا وقت برمنبر شدن خطیب یا وقت در نماز ایستادن یا وقت نماز دیگر و درست آن است که این وقت معلوم نیست و مبهم است همچون شب قدر پس باید که همه روز مراقب این باشد و در هیچ وقت از ذکر و عبادت خالی نباشد

سوم آن که در این روز صلوات بسیار دهد بر مصطفی ص که رسول گفت هرکه در این روز بر من هشتاد بار صلوات دهد گناه هشتاد ساله وی بیامرزند پرسیدند که یا رسول الله بر تو صلوات چگونه دهیم گفت بگویید اللهم صل علی محمد و ال محمد صلوه تکون لک رضاء و لحقه اداء وعطه الوسیله و المقام المحمود الذی وعدته اجزه عنا ما هو اهله و اجزه افضل ما جازیت نبیا عن امته و صل علی جمیع اخوانه مم النبیین و الصالحین یا ارحم الراحمین چنین گویند که هرکه در هفت آدینه این هفت بار بگوید شفاعت رسول ص بیابد لامحاله و اگر اللهم صلی علی محمد و ال محمد بیش نگوید کفایت بود