بخش ۴۹ - فریضه ششم

آن که به قصد قی نکند و اگر بی اختیار وی اوفتد باطل نشود و اگر به سبب زکام یا به سببی دیگر آبی منعقد از حلق بیرون آورد و بیندازد زیان ندارد که از این حذر کردن دشوار بود مگر که چون به دهان رسد آنگاه به گلو فرو برد این روزه را باطل کند