بخش ۷ - فضیلت طعام خوردن با دوستان و برادران دینی

بدان که میزبانی کردن دوستی را به طعامی از بسیار صدقه فاضلتر است که در خبر است که بر سه چیز حساب نکنند بنده را آنچه به سحور خورد و آنچه بدان افطار کند و آنچه با دوستان خورد و جعفر بن محمد گوید چون با برادران خود بر خوان نشینی شتاب مگیر تا مدتی دراز بکشد که آن مقدار از جمله عمر حساب نباشد و حسن بصری گوید که هرچه بنده بر خویشتن و مادر و پدر نفقه کند آن را حساب بود مگر طعامی که پیش دوستان برد و بعضی از بزرگان عادت داشتی که چون برادران را خوان نهادی طعام بسیار بر خوان نهادی و گفتی درخبر است که هرکه از طعام خورد که از دوستان مانده بود در آن حساب نکنند و ما می خواهیم که از آن خوریم پس از این که از شما پیش شما برگرفته باشند

و امیر المومنین علی رضی الله عنه می گوید که یک صاع طعام پیش برادران نهم دوست تر دارم از آن که بنده ای آزاد بکنم و در خبر است که حق تعالی گوید در قیامت یا بنی آدم در دنیا گرسنه شدم مرا طعامی ندادی گوید الهی چگونه گرسنه شدی و تو خداوند همه عالمی و گوید برادر تو گرسنه بود اگر ورا طعام دادی مرا داده بودی و رسول ص گفت هرکه برادر مسلمان را طعام و شراب دهد تا سیر شود ایزد تعالی ورا از آتش دور گرداند به هفت خندق میان هر خندقی پانصد ساله راه و گفت خیرکم من اطعم الطعام بهترین شما آن است که طعام بیشتر دهد