بخش ۱۹ - صفات زنان در نکاح

اما صفاتی که سنت است نگاهداشت آن در زنان هشت است

صفت اول پارسایی که آن اصل است که زن ناپارسا اگر در مال خیانت کند کدخدای بدان مشوش شود و اگر در تن خیانت کند اگر مرد خاموش شود از نقصان حمیت و نقصان دین بود و میان خلق نکوهیده و سیاهروی باشد و اگر خاموش نباشد عیش همه منغص بود و اگر طلاق دهد باشد که به دل آویخته بود و اگر ناپارسایی نیکو بود این بلاعظیم تر بود و هرکه چنین بود آن بهتر که طلاق دهد مگر که به دل آویخته باشد که یکی گله کرد از ناپارسایی زن خویش رسول ص گفت طلاق ده وی را گفت وی را دوست دارم گفت نگاه دار چه اگر طلاق دهد وی نیز در فساد افتد از پس وی

و در خبر است که هر زنی را برای جمال یا مال بخواهد از هر دو محروم بماند و چون برای دین خواهد مقصود مال و جمال خود حاصل آید

صفت دوم خلق نیکو است که زن بدخوی ناسپاس بود و سلیطه بود و طلب محال کند و عیش با وی منغص بود و سبب فساد دین بود

صفت سوم جمال است که سبب الفت آن باشد و برای این است که دیدار پیش از نکاح سنت است رسول ص گفت در چشم زنان انصار چیزی است که دل از آن نفرت گیرد هرکه با ایشان نکاح خواهد کرد اول بباید نگریست و گفته اند هر نکاحی که پیش از دیدار بود آخر آن اندوه و پشیمانی بود