بخش ۳۸ - باب اول

بدان که خدای تعالی می گوید یا ایها الرسل کلوا من الطیبات و اعملوا صالحا یارسولان آنچه خورید حلال و پاک خورید و آنچه کنید از طاعت شایسته کنید و رسول ص برای این گفت که طلب حلال بر همه مسلمانان فریضه است و گفت هرکه چهل روز حلال خورد که به هیچ حرام نیامیزد خدای تعالی دل وی را پرنور کند و چشمهای حکمت از دل وی بگشاید و در یک روایت دوستی دنیا از دل وی ببرد و سعد از بزرگان صحابه بود گفت یا رسول الله دعا کن تا دعا مرا اجابت بود به هر دعا که کنم گفت حلال خور تا دعا مستجاب شود و رسول ص گفت بسیار کس طعام و جامه و غذای وی حرام است آنگاه دست برداشته دعا می کند چنین دعا کی اجابت کنند گفت خدای تعالی را فرشته ای است بر بیت المقدس هر شبی منادی می کند که هرکه حرام خورد خدای تعالی از وی خشنود نباشد و از وی نه فریضه پذیرد و نه سنت و گفت هرکه جامه ای خرد به ده درم که یک درم از وی حرام بود تا آن جامه بر تن وی بود نماز وی نپذیرند و گفت هر گوشتی که از حرام رسته باشد آتش به وی اولیتر و گفت هرکه باک ندارد که مال از کجا به دست آرد خدای تعالی باک ندارد که وی را از کجا خواهد به دوزخ افکند و گفت عبادت ده جزو است نه جزو از وی طلب حلال است و گفت هرکه شب به خانه شود مانده از طلب حلال آمرزیده خسبد و بامداد که برخیزد خدای تعالی از وی خشنود بود و گفت خدای تعالی می گوید کسانی که از حرام پرهیز کنند شرم دارم که با ایشان حساب کنم و گفت یک دروم از ربوا صعب تر است از سی بار زنا که در مسلمانی بکنند و گفت هرکه مالی از حرام کسب کند اگر به صدقه دهد نپذیرند و اگر بنهد زاد بود به دوزخ