بخش ۶۵ - باب دوم

بر وی واجب بود که علم رخصت سفر بیاموزد که اگر چه عزم دارد که کار به رخصت نکند باشد که به ضرورت بدان محتاج بود و علم قبله و وقت نماز بباید آموخت

و سفر را در طهارت دو رخصت است یکی مسح موزه و دیگر تیمم و در نماز دو قصر و جمیع و در سنت بود بر ستور گزاردن و در رفتن گزاردن و در روزه یکی و آن فطر است و این هفت رخصت است

رخصت اول

مسح موزه هرکه بر طهارتی تمام موزه پوشید آنگاه حدث کرد وی را شاید که بر موزه مسح کشد تا آنگاه که از وقت حدث سه شبانه روز بگذرد و اگر مقیم باشد یک شبانروز به پنج شرط

یکی آن که طهارت تمام کند آنگاه موزه پوشد اگر یک پای بشوید و در موزه کند پیش از آن که دیگر پای بشوید نزدیک شافعی این نشاید پس چون دیگر پای بشوید و در موزه کند باید که اول پای از موزه بیرون کند و باز درپوشد

دوم آن که موزه چنان بود که بر وی عادت بود اندکی رفتن اگر چرم ندارد روا نبود

سوم آن که تا کعب موزه درست بود اگر در مقابله محل فرض چیزی پیدا شود یا سوراخ دارد نشاید نزدیک شافعی و نزدیک مالک آن است که اگرچه دریده بود چون بر وی بتوان رفتن روا بود و این قولی قدیم است شافعی را و نزدیک ما این اولیتر است که موزه در راه بسیار بدرد و دوختن آن به هر وقتی ممکن نباشد