بخش ۷۹ - منکرات گرمابه

آن بود که عورت از زانو تا ناف پوشیده ندارد و ران در پیش قایم نهد برهنه کرده تا بمالد و شوخ باز کند بلکه اگر دست در زیر ازار بر آن فرا گیرد نشاید که بسودن به معنی دیدن بود و صورت حیوان بر دیوار گرمابه منکر است واجب بود تباه کردن آن یا بیرون آمدن و دیگر دست و طاس و سطل پلید در آب اندک کردن که منکر باشد بر مذهب شافعی و انکار نتوان کرد بر مالکی که به مذهب او روا بود و آب بسیار ریختن و اسراف کردن از منکرات است و منکرات دیگر هست که در کتاب طهارت گفته ایم