بخش ۵۹ - پیدا کردن ثواب ایثار

بدان که ایثار از سخا عظیمتر است که سخی آن باشد که آنچه بدان محتاج نباشد بدهد و ایثار آن بود که با آن که محتاج بود بدهد و چنان که کمال سخاوت ایثار است و آن باشد که باز آن که محتاج بود بدهد کمال بخل بدان بود که با حاجت از خود دریغ دارد تا اگر بیمار بود خود علاج آن نکند در دل وی آرزوها بود و منتظر همی باشد تا از کسی بخواهد و از مال خود بنتواند خرید

و ثواب ایثار عظیم است و حق تعالی بر انصار بدین ثنا گفت و یوثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه و رسول ص گفت هرکه چیزی یابد که وی را آرزوی آن باشد آرزوی خویش اندر باقی کند و بدهد حق تعالی وی را بیامرزد عایشه رضی الله عنه می گوید اندر خانه رسول هرگز سیر نخوردیم و توانستیم ولیکن ایثار کردیم و رسول ص را مهمان فرا رسید و اندر خانه هیچ چیز نبود یکی از انصار درآمد وی را به خانه برد و طعام اندک داشتند چراغ بکشتند و طعام پیش وی نهادند و دست همی آوردند و همی بردند و نمی خوردند تا مهمان بخورد دیگر روز رسول ص گفت حق تعالی عجب داشت از خلق شما و سخای شما با آن مهمان و این آیت فرود آمد و یوثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه

و موسی ع گفت یارب منزلت محمد فرامن نمای گفت طاقت آن نداری لیکن از درجات وی یکی فراتو نمایم چون فرانمود بیم آن بود که از نور عظمت آن مدهوش شود گفت بارخدایا این به چه یافت گفت به ایثار با خلق گفت یا موسی هیچ بنده ای اندر عمر خویش یک بار ایثار نکند که نه شرم دارم که با او حساب کنم ثواب وی بهشت باشد هرکجا که خواهد