بخش ۸۴ - فضیلت تواضع
امام محمد غزالیرسول ص گفت هیچ کس تواضع نکرد که خدای عزوجل او را عزی نیفزود و گفت هیچ کس نیست که نه بر سر وی لگامی است به دست دو فرشته چون تواضع کند لگام بر بالا کشند و گویند بارخدایا وی را برکشیده دارد و اگر تکبر کند فرو کشند و گویند بارخدایا فرود همگنانش دار و گفت خنک آن کس که تواضع کند نه از بیچارگی و نفقه کند مالی که جمع کرده است نه در معصیت و رحمت کند بر بیچارگان و مخالطت دارد با حکیمان و عالمان
و بومسلم مدینی گوید که از جد خویش حکایت می کنم که وی گفت که رسول ص یک بار به نزدیک ما مهمان بود و روزه داشت وی را به روزه گشادن قدحی شیر بردیم عسل اندر او کرده چون بچشید شیرینی یافت گفت این چیست گفتیم عسل اندر او کرده ایم از دست بنهاد و نخورد و گفت نمی گویم که حرام است ولیکن هرکه حق را تعالی تواضع کند خدای وی را برکشد و رفعت دهد و هرکه تکبر کند خدای وی را حقیر گرداند و هرکه به نفقه به نوا کند خدای تعالی وی را بی نیاز دارد و هرکه بی نوا کند خدای تعالی وی را درویش دارد و هرکه یا کرد خدای تعالی بسیار کند حق تعالی وی را دوست گیرد
و یک راه درویشی افگار بر در حجره رسول ص سوال کرد و رسول ص طعام همی خورد وی را اندر خواند همه خویشتن فراهم گرفتند رسول ص وی را بر ران خود نشاند و گفت بخور و یکی از قریش وی را استقذار کرد و به کراهیت به وی نگریست بنمرد تا به علت مبتلا شد و رسول ص گفت خدای تعالی مرا مخیر بکرد میان آن که رسولی باشم بنده یا ملکی باشم نبی توقف کردم و دوست من از ملایکه جبرییل ع بود به وی نگریستم گفت حق تعالی را تواضع کن گفتم آن خواهم که بنده باشم و رسول باشم
