بخش ۷۸ - فضیلت توکل

بدان که خدای تعالی همه را به توکل فرمود و آن شرط ایمان کرد و گفت و علی الله فتوکل ان کنتم مومنین و گفت خدای تعالی متوکلان را دوست دارد ان الله یحب المتوکلین و گفت هرکه بر وی توکل کند بسنده است و من یتوکل علی الله فهو حسبه و گفت به خدای بسنده است بنده خود را الیس الله بکاف عبده و چنین آیات بسیار است و رسول ص گفت امتها را به من نمودند امت خویش را دیدم که کوه و بیابان از ایشان پر بود عجب داشتم از بسیاری ایشان و شاد شدم مرا گفتند خشنود شدی گفتم شدم گفتند با این به هم هفتاد هزار در بهشت شوند بی حساب گفتند آن کیند گفت آنها که کارها را بر افسون و داغ و فال نکنند ولکن جز برای خدای تعالی اعتماد و توکل نکنند پس عکاشه برخاست و گفت یا رسول الله دعا کن تا مرا از ایشان کند گفت بارخدایا وی را از ایشان کن دیگری برپای خاست و همین دعا خواست گفت سبقک بها عکاشه یعنی عکاشه سبق برد

و رسول ص گفت اگر چنان که حق توکل است شما را بر خدای تعالی توکل کنید روزی به شما رساند چنان که به مرغان می رساند که بامداد بروند همه شکمها تهی و گرسنه و شبانگاه بازآیند شکمها پر و سیر و گفت هرکه پناه به خدای تعالی دهد خدای همه مومنث های وی را کفایت کند و روزی وی را از جایی که امید ندارد به وی رساند و هرکه پناه با دنیا دهد خدای تعالی وی را با دنیا گذارد