بخش ۸۷ - علاج به دست آوردن این حالت
امام محمد غزالیبدان که این سخت عزیز حالتی بود که کسی بضاعتی دارد اگر بدزدند و به زیان آید وی بر جای می باشد لکن اگرچه عزیز است و نادرست محال نیست و این بدان بود که ایمان و یقین حاصل اید به کمال فضل و رحمت و به کمال قدرت تا بداند که بسیار کس را بی سرمایه روزی می دهد و بسیار سرمایه که سبب هلاک آن کس است پس خیرت باشد که در هلاک شدن آن بود
رسول ص گفت که بنده باشد که شب اندیشه کاری می کند که هلاک وی در آن باشد خدای عزوجل از فوق عرش به نظر عنایت به وی نگرد و آن از وی صرف کند بامداد اندوهگین برخیزد و گمان بد می برد که این که کرد و چرا کرد و این قصدی بود که همسایه کرد و این عمرو کرد و فلان کرد و آن رحمت خدای تعالی بود که به وی رسیده است
و از این بود که عمر رضی الله عنه گفت باک ندارم که بامداد درویش خیزم یا توانگر که ندانم که خیرت در کدام است
و دیگر آن که بداند که بیم درویشی و گمان بد تلقین شیطان است که الشیطان یعدکم الفقر و اعتماد در چنین نظر حق کمال معرفت است خاصه که بدانسته است که روزی از اسباب خفی نیز که کسی را بدان نبرد بسیار است و در جمله بر اسباب خفی نیز اعتماد نکند بلکه بر ضمان خداوند اسباب کند
