بخش ۹۶ - فصل (پنهان داشتن بیماری شرط توکل است)

بدان که پنهان داشتن بیماری شرط توکل است بلکه اظهار و گله کردن مکروه است الا به عذری چنان که طبیب را گوید و یا خواهد که ضعف خویش اظهار کند و رعونت و جلدی را یکسو نهد چنان که علی ع را پرسیدند در بیماری که بهتر هستی و به خیر هستی گفت نه در یکدیگر نگاه کردند و تعجب داشتند گفت پس با خدای تعالی جلدی و مردی نمایم این به حال وی لایق بود که با آن قوت و بزرگی و عجز خویش می نماید و از این بود که گفت یارب صبر روزی کن و رسول ص گفت از خدای تعالی عافیت خواه بلا مخواه پس چون عذری نبود اگر بیماری اظهار کند بر سبیل شکایت حرام بود و اگر شکایت نبود روا باشد ولکن اولی تر دست بداشتن بود که باشد که در وی زیادتی گوید و باشد که گمان گله افتد و گفته اند که ناله بر بیمار بنویسند که آن اظهاری باشد و ابلیس از ایوب ع هیچ نیافت مگر ناله و فضیل بن عیاض و بشر و وهب بن الورد چون بیمار شدندی در سرای ببستندی تا کسی نداند و گفتندی نخواهیم که کسی به عیادت ما آید که آنگاه گله باید کرد از بیماری