شمارهٔ ۱۱

باغ چون مسند سلیمان شد

سبزه چون خط سبز جانان شد

برد اطراف بود درد شجر

از نسیم بهار درمان شد

نفحه باد روح حیوانی

چشمه آب آب حیوان شد

جسم گلشن یحشر کافر بود

روز بعث آمد و مسلمان شد

کار مستان که در زمستان سخت

مشکل افتاده بود آسان شد

دشت از سبزه باز نو پوشید

کوه از برف باز عریان شد

قامت سرو چون قد طوبی

صحن گلشن چو باغ رضوان شد

گلشن از سبزه و صبا چون خلد

با طراوت ز روح و ریحان شد

چشم بگشود نرگس شهلا