شمارهٔ ۲۶

چون ترک جنگجوی من از در درآیدا

با شور جنگ و مشغله در محضر آیدا

خنجر به دست مست در آید به بزم من

چون است حال مست که با خنجر آیدا

مست است و حال مست نباشد به یک روش

هر ساعتی به مشغله ی دیگر آیدا

گاهی به لطف و ناز و به ناگاه در به کین

با ساغر شراب مرا در بر آیدا

خوشا دمی که در بر من با هزار ناز

چون صد هزار خرمن سیسمبر آیدا

ما را نیازمندی و او را توانگری است

شاید اگر به خانه ی ما کم تر آیدا

زابرو گرفته تیغ و مژه برکشیده صف

شاه است و شاه با حشم و لشگر آیدا

جان می سپارمش به قدم خاصه کز نشاط

مخمور و مست با قدح و ساغر آیدا

زلفش هزار تاب و به هر یک هزار چین

هی چین و حلقه در پس یکدیگر آیدا

صد حلقه تا به دوش و دو صد حلقه کرد گوش

صد حلقه اش چه طوق به گردن درآیدا

افتد به اتفاق ولی نادر اوفتد

درویش را که پای به گنج زر آیدا