شمارهٔ ۱۳۴

تا چند از این خاک بمیرید و بزایید

گامی بگذارید و بر افلاک بر آیید

بکبار بمیرید و دوم بار نمیرید

یکبار بزایید و دوم بار مزایید

یکروز مباشید و همه روز بباشید

یکدم بمپایید و همه سال بپایید

از لب بسوی کوه وز که باز سوی لب

خواهید روان شد که همه رجع صدایید

باز آمدن و رفتن از این خانه شما را

از چیست بپرسید که چونید و چرایید

بر دولت و بر مال فزایش نکند سود

آن سود بود سود که بر خود بفزایید

خود منبع شهد و شکر و کان نباتید

تا چند بطمع شکر انگشت بخایید

ای پاک نژادان فلک قدر ملک صدر

تا کی بدر مفلسکان چهره بسایید

زین سوی بدان سوی و زین کوی بدان کوی

چون یوسف مصرید که در بیع و شرایید