شمارهٔ ۳۲۲
میرزا حبیب خراسانیتن همه زشتی و بدی یارجلاخذبیدی
جان همه دیوی و ددی یار جلاخذبیدی
از همه جا بیخبرم عبرت اهل نظرم
لنگ و شل و کور و کرم یارجلاخذبیدی
بر در هر خانه و کو در همه جا وز همه سو
از من دلخسته بگو یارجلاخذبیدی
کور منم عور منم بیدل و بی زور منم
از ره حق دور منم یار جلاخذبیدی
مرد تویی مرد تویی چاره هر درد تویی
قطب تویی فرد تویی یارجلاخذبیدی
مایه هر سور توییقاید هر کور تویی
خانه معمور تویی یار جلاخذ بیدی
سنگ تویی جام تویی ننگ تویی نام تویی
خاص تویی عام تویی یار جلاخذ بیدی
پخته تویی خام تویی دانه تویی دام تویی
خانه تویی بام تویی یار جلاخذبیدی
سست و گران خیز شدم بیخود و ناچیز شدم
سخره هر حیز شدم یار جلاخذبیدی
پیر و فرومانده شدم از همه در رانده شدم
خسته و درمانده شدم یارجلاخذبیدی
بر در مردان جهان حلقه بزن نعره زنان
فاش بگو از دل و جان یار جلاخذبیدی
