شمارهٔ ۷ - ترکیب بند

نام تو در نامه حی قدیم

بسم الله الرحمن الرحیم

ذات تو مقصود از این یاوسین

شخص تو معهود از این حاومیم

آیتی از لطف جمال تو بود

هر چه خدا گفت ز فضل عمیم

سطوتی از قهر و جلال تو بود

هر چه مثل زد ز عذاب الیم

نام تو بود آنکه درام الکتاب

گفت لدنیا لعلی حکیم

در صفت دلشده گان غمت

گفت اتی الله بقلب سلیم

چهر دل آرای توام الکتاب

لعل دل آرای تو فصل الخطاب

نسخه هستی ز جمال تو بود

صورت آدم بمثال تو بود

هر چه پدید آید از این شش جهت

نقشه ای از عکس خیال تو بود

سر حقیقت که ندانست کس

نکته ای از دانه خال تو بود

روز قیامت که خدا وعده داده

مژده ای از روز وصال تو بود