شمارهٔ ۱۰۳ - رباعی
حافظ شیرازیای هر نفسی نهاده بر کف ساغر
عیبی نبود ز دوستان یاد آور
ما را می لعل نیست جز در دیده
می را که تو در پیاله داری می خور
ای هر نفسی نهاده بر کف ساغر
عیبی نبود ز دوستان یاد آور
ما را می لعل نیست جز در دیده
می را که تو در پیاله داری می خور