شمارهٔ ۱۱۷ - رباعی
حافظ شیرازیکم گوی به جز مصلحت خویش مگوی
چیزی که نپرسند تو خود پیش مگوی
گوش تو دو دادند و زبان تو یکی
یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی
کم گوی به جز مصلحت خویش مگوی
چیزی که نپرسند تو خود پیش مگوی
گوش تو دو دادند و زبان تو یکی
یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی