قطعه شمارهٔ ۱۸

زآن حبه ی خضراخور کز روی سبک روحی

هرکـ او بخورد یک جو بر سیخ زند سی مرغ

زآن لقمه که صوفی را در معرفت اندازد

یک ذره و صد مستی یک دانه و صد سی مرغ