شمارهٔ ۱۸۷
حزین لاهیجییا رب این غنچه دهن مست ز میخانه کیست
عهد و پیمان لبش با لب پیمانه کیست
دست بی باک که با سنبل او گستاخ است
طره ی خم به خمش در شکن شانه کیست
باده ناب چنین هوش نمی پردازد
دلم از خود شده جلوه مستانه کیست
ناله ای هست ز پی قافله ناز تو را
این جرس نیست ندانم دل دیوانه کیست
جلوه زد جوش حزین از دل نازک ما را
آخر این شیشه ببینید پریخانه کیست