شمارهٔ ۲۵۳

می به بزم ما امشب از رمیده هوشان است

نی ز بی نواییها کوچه خموشان است

رگ چو شمع می سوزد در تنم ز تشنه لبی

آب سرد تیغی کو خون گرم جوشان است

چشم مست اگر باشد زهد پارسایی کیست

کفر زلف اگر خواهد دل ز دین فروشان است

تار اگر برید از چنگ محتسب زیانی نیست

گوش پرده سنجان را هر رگی خروشان است

رایگان حزین ندهی عهد نوبهاران را

در چمن قدح بستان گل ز باده نوشان است