شمارهٔ ۲۲۰
حزین لاهیجیشود چون جوهر آیینه پیدا تار می افتد
نگردد روشناس آن کس که جوهردار می افتد
کند یغما نگاه ناتوان او توانایی
به بستر بوی گل زان نرگس بیمار می افتد
شود چون جوهر آیینه پیدا تار می افتد
نگردد روشناس آن کس که جوهردار می افتد
کند یغما نگاه ناتوان او توانایی
به بستر بوی گل زان نرگس بیمار می افتد