شمارهٔ ۲۷۲
حزین لاهیجیبه صد شوریدگی از بزم آن بی باک برخیزم
نشینم غنچه و چون گل گریبان چاک برخیزم
غبار من فرو خفته ست در راهت به امیدی
اگر پا بر سر خاکم نهی از خاک برخیزم
به صد شوریدگی از بزم آن بی باک برخیزم
نشینم غنچه و چون گل گریبان چاک برخیزم
غبار من فرو خفته ست در راهت به امیدی
اگر پا بر سر خاکم نهی از خاک برخیزم