شمارهٔ ۲۷۵

چنان از پا فگند امروزم آن رفتار و قامت هم

که فردا برنخیزم بلکه فردای قیامت هم

رقیبان را از آن لب آب خضرست و دم عیسی

مرا پیوسته آه حسرت و اشک ندامت هم

اگر من مردم از سنگ ملامت بر سر کویش

سگان کوی او را زنده می خواهم سلامت هم

جدا ز آن مه بمردن آرزو می بودم ای هجران

ربودی نقد جان از من کرم کردی کرامت هم

بلای عشق و اندوه غریبی این چه حالست این

که نی رای سفر دارم نه یارای مقامت هم

سلامت باش ای ناصح ملامت کن هلالی را

که در راه سلامت هستم و کوی ملامت هم