شمارهٔ ۳۱۹

خوش آنکه در همه روی زمین تو باشی و من

به جز من و تو نباشد همین تو باشی و من

بهار می رسد آیا بود که در چمنی

نشسته پای گل و یاسمین تو باشی و من

شدی به باغ که آنجا خوش است مجلس می

بلی خوش است اگر همنشین تو باشی و من

مخوان به جلوه گه ناز خود رقیبان را

همین بس است که ای نازنین تو باشی و من

خوش است هم سفری با تو خاصه آن وقتی

که گر بروم روم یا به چین تو باشی و من

بهار آمد و کشت این هوس ز شوق مرا

که بر کنار گل و یاسمین تو باشی و من

مگو که عمر هلالی گذشت با دگران

ازین چه باک اگر بعد ازین تو باشی و من