شمارهٔ ۳۴۳

ای بی وفا چه چاره کنم با جفای تو

تا کی جفا کشم به امید وفای تو

چون مبتلای عشق ترا نیست چاره ای

بیچاره عاشقی که شود مبتلای تو

می خواهم از خدا به دعا صدهزار جان

تا صد هزار بار بمیرم برای تو

من کیستم که بهر تو جان را فدا کنم

ای صد هزار جان مقدس فدای تو

تا دیده ام که بند قبا چست کرده ای

بر دل چه بندهاست مرا از قبای تو

ای سرو اگرچه دور شدی از کنار من

حقا که در میانه جان است جای تو

روزی که عمر خویش هلالی دهد به باد

می خواهد از خدا که شود خاک پای تو