شمارهٔ ۳۶۴

دردا که باز ما را دردی عجب رسیده

هم دل ز دست رفته هم جان بلب رسیده

آن ماهرو که با من شبها بروز کردی

رفتست و در فراقش روزم بشب رسیده

کی باشد آنکه بینم از دولت وصالش

اندوه و درد رفته عیش و طرب رسیده

مشکل که در قیامت بینند اهل دوزخ

آنها که بر تو از من از تاب و تب رسیده

غیر از طلب هلالی کاری مکن درین ره

هرکس رسیده جایی بعد از طلب رسیده