شمارهٔ ۴۱۲

ناگاه اگر ز ما سخنی گوش می کنی

یک لحظه ناگذشته فراموش می کنی

گویی به دیگران سخن اما چو من رسم

تا نشنوم حدیث تو خاموش می کنی

یک روز هم به مجلس ما چهره برفروز

تا چند باده با دگران نوش می کنی

دست مرا بگیر که از پا فتاده ام

با دیگران چه دست در آغوش می کنی

گوش رضا به قول هلالی نمی نهی

گویا حدیث مدعیان گوش می کنی