شمارهٔ ۹۳

نظر کنید که آن شهسوار می گذرد

قرار جان من بی قرار می گذرد

اگر نه قصد هلاک منش بود در دل

چنین کرشمه کنان بر چه کار می گذرد

دریغ صید نزارم از آن به زاری زار

مرا بکشت و برای شکار می گذرد

کمان کشیده کمین خسته چون کند جولان

خدنگ غمزه اش از جان زار می گذرد

هزار طایر قدسی کند ز سینه هدف

ز شوق تیر که از شست یار می گذرد

اگرچه گرد برانگیخت دردش از جانم

هنوز بر دلش از من غبار می گذرد

شد آشنا و به صد عشوه ام به خویش کشید

کنون چه بد که چو بیگانه وار می گذرد

به جرم آنکه شبی آستان او بوسید

حسین از در او شرمسار می گذرد