شمارهٔ ۱۶۶

تا به سودای تو از راه دراز آمده ایم

ناز می کن که به صد گونه نیاز آمده ایم

نازنینی تو اگر ناز کنی می رسدت

ما گدایان به نیاز از پی ناز آمده ایم

از غمت سوخته و طالب درمان نشده

با تو در ساخته و از همه باز آمده ایم

سینه پرداخته از غیر ز غیرت آنگاه

در حریم حرمت محرم راز آمده ایم

گر بیابیم طواف حرم کعبه رواست

کز سر صدق و صفا سوی حجاز آمده ایم

از تو شاهی و ز ما بندگی درگاهت

بهر حاجت به در بنده نواز آمده ایم

طاق ابروی تو طاق است به خوبی زان رو

تا در آن طاق چو زاهد به نماز آمده ایم

باز کن پرده ز رخ زان که در خانه دل

کرده بر غیر تو ای دوست فراز آمده ایم

رشته شمع دل از آتش عشقت چو حسین

سال ها سوخته با سوز و گداز آمده ایم