شمارهٔ ۲۵۰

من آن کسم که ندارم به جز گنه کاری

کجاست خود چو من اندر جهان گنه کاری

به هر که می نگرم تخم خیر می کارد

چو من ندیده کسی در جهان تبه کاری

منم که در همه عالم ندیده است کسی

چو من به دست هوا و هوس گرفتاری

خراب گشته مهر جمال مه رویی

ز پا فتاده ز دست هوای دلداری

دریغ عمر عزیزم که میشود ضایع

در آرزوی وصال بت جگرخواری

ستمگری صنمی شوخ دیده ای کاو را

به جز جفا و ستم نیست روز و شب کاری

به هیچ یار مده دل حسین و رنج مکش

که نیست در همه عالم به کام دل یاری