بخش ۳۱ - در بیان غیبت و حضور میفرماید
محو کن نقش خود از روی ورق تا بخوانی آیت اثبات حق هان حسینی قصه را کوتاه کن بی حسینی عزم آن درگاه کن حاصل الامر آفت خود هم تویی نور حق پیداست نامحرم تویی ای به پستی مانده از بالا مپ...

رکن الدین حسین بن عالم بن ابی الحسن حسینی غوری هروی (سال ولادت نامعلوم در ده «گرو» از بلاد «غور»، درگذشته به سال ۷۱۸ هجری قمری در هرات) متخلص به «حسینی» و مشهور به «اَمیرْ حُسِینی» و همچنین «امیرحسینی سادات»، «امیرسیدحسینی» و ملقب به «جنید ثانی» شاعر بزرگ هرات و از مشایخ طریقت سهروردی است. منظومهٔ «گلشن راز» شیخ محمود شبستری در پاسخ سؤالاتی است که امیرحسینی در قالب ۱۵ بیت شعر در شوال سال ۷۱۷ هجری قمری فرستاده است. مثنوی «کنز الرموز» حسینی از روی نسخهٔ آماده شده به کوشش همراهان وبگاه تصوف ایرانی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
محو کن نقش خود از روی ورق تا بخوانی آیت اثبات حق هان حسینی قصه را کوتاه کن بی حسینی عزم آن درگاه کن حاصل الامر آفت خود هم تویی نور حق پیداست نامحرم تویی ای به پستی مانده از بالا مپ...
دیده باطن اگر بینا شود آنچه پنهان خواندۀ پیدا شود سر وحدت را به بینی بی بیان عین عین اینجا فرو شد در بیان آنکه در بحر حقیقت راه یافت گوهر حق الیقین ناگاه یافت از دو کون آزاد و از خ...