شمارهٔ ۲۲

سال ها خاک ره عشق به مژگان رفتیم

تا شبی در حرم وصل تو خوش دل خفتیم

اشک خون بر دل ما گشت روان بسیاری

تا به الماس بیان گوهر معنی سفتیم

سروری می طلبی خاک ره مردان باش

با تو ما این سخن از عالم باری گفتیم

سخن راه روان است که گر نشناسیم

جای آن است که از مقصد خود دور افتیم

این سعادت هم از آن است که در مکتب عشق

هر چه استاد خرد گفت به جان پذرفتیم

مهر سلطان بقا در دل ما منزل نیست

که به جاروب فنا صحن فنایش رفتیم

طاق گشتیم ز لذات جهان هم چو جنید

تا به امروز که با شاهد معنی جفتیم