غزل شمارهٔ ۳۴۹
کلیماگرچه نخل هنر را ثمر نمی باشد
ز سنگ بدگهران بی خطر نمی باشد
زآه خلق بپرهیز کآینه است گواه
که در زمانه دم بی اثر نمی باشد
درین محیط گر از سود چشم می پوشی
سفینه را ز شکستن خطر نمی باشد
به هر که سینه صد چاک را نمودم گفت
برو که مرهم زخم سپر نمی باشد
سپهر تا پدری می کند نمی بینم
پسر که تشنه خون پدر نمی باشد
دل آن بود که نجوید ز تیغ جور پناه
دمی که سینه سپر شد جگر نمی باشد
ز تیغ خط به مزار شهید خویش کشد
ستیزه جویی از این بیشتر نمی باشد
به نزد پایه شناسان بلند پروازی
به غیر ریختن بال و پر نمی باشد
ز هوش رفته دل ما به خود نیاید باز
به این درازی عمر سفر نمی باشد
سرم ز پنبه مینا سبک تر است کلیم
که مغز در سرم از دردسر نمی باشد