غزل شمارهٔ ۴۲۸
کلیمبه دور خویش ز مینا حصار می خواهم
در آن میانه ترا در کنار می خواهم
به توبه نامه نمی شویم از گنه که به حشر
به کف مسوده زلف یار می خواهم
چو چشم حسرتم افتد به تیغ ابروی دوست
یکی ست عمر و شهادت دوبار می خواهم
به روی کار جهان رنگ دیگرم هوس است
درین چمن نه خزان نه بهار می خواهم
ستم بود که گل زخم مشکبو نشود
ز تار زلف تو یک بخیه وار می خواهم
غبار اخگر دل را به آب نتوان برد
نسیمی از سر زلف نگار می خواهم
به سیل اشک سپردم سرای هستی خویش
ز خود سفر چه کنم خانه دار می خواهم
غبار خاطر از آن می دهم به شکوه برون
که خاک بر سر این روزگار می خواهم
به بادیه نبرم گر کلیم را چه کنم
برای مجنون شمع مزار می خواهم