غزل شمارهٔ ۱۷۱

نی دست من به شاخ وصال تو بررسید

نی وهم من به وصف جمال تو دررسید

این چشم شوربخت تو را دید یک نظر

چندین هزار فتنه ازآن یک نظر رسید

عمری ست کز تو دورم و زآن دل شکسته ام

نی از توام سلام و نه از دل خبر رسید

از دست آنکه دست به وصلت نمی رسد

جانم ز لب گذشت و به بالای سر رسید

هر تیر کز گشاد ملامت برون پرید

بی آگهی سینه مرا بر جگر رسید

با این همه به یک نظر از دور قانعم

چون روزی از قضا و قدر این قدر رسید

دوری گزیدن از در تو دل نمی دهد

خاقانی این خبر ز دل خویش بررسید