غزل شمارهٔ ۳۶۷

خطی بر سوسن از عنبر کشیدی

سر خورشید در چنبر کشیدی

همه خط های خوبان جهان را

به خط خود قلم بر سر کشیدی

کنار نسترن پر سبزه کردی

پر طوطی سوی شکر کشیدی

مگر فهرست نیکویی است آن خط

که بی پرگار و بی مسطر کشیدی

به گرد خرمن ماه از خط سبز

ز صد قوس قزح خوش تر کشیدی

ز زلفت بس نبود این ترک تازی

که هندوی دگر را برکشیدی

تو بر خاقانی بیچاره دایم

گهی تیغ و گهی خنجر کشیدی