رباعی شمارهٔ ۲
خاقانی شروانیغم کرد ریاض جان مه و سال مرا
آیینه ندارد دل خوش حال مرا
صیاد ز بس که دوستم می دارد
بسته است در آغوش قفس بال مرا
غم کرد ریاض جان مه و سال مرا
آیینه ندارد دل خوش حال مرا
صیاد ز بس که دوستم می دارد
بسته است در آغوش قفس بال مرا