رباعی شمارهٔ ۳۱
خاقانی شروانیاز فیض خیالت چمن سینه شکفت
از دیدن رویت گل آیینه شکفت
چون صبح لب از خنده جاوید نبست
هر گل که ز باغ دل بی کینه شکفت
از فیض خیالت چمن سینه شکفت
از دیدن رویت گل آیینه شکفت
چون صبح لب از خنده جاوید نبست
هر گل که ز باغ دل بی کینه شکفت