رباعی شمارهٔ ۷۸
خاقانی شروانیرخسار تو را که ماه و گل بنده اوست
لشکرگه آن زلف سر افکنده اوست
زلفت به شکار دل پراکنده اوست
لشکر به شکارگه پراکنده اوست
رخسار تو را که ماه و گل بنده اوست
لشکرگه آن زلف سر افکنده اوست
زلفت به شکار دل پراکنده اوست
لشکر به شکارگه پراکنده اوست